Burnout

O wag kang tumingin ng ganyan sa akin
Wag mo akong kulitin, wag mo akong tanungin
Dahil katulad mo ako rin ay nagbago
Di na tayo tulad ng dati, kay bilis ng sandali

O kay tagal din kitang minahal

Kung iisipin mo di naman dati ganito
Teka muna lang, kelan tayo nailing?
Kung iisipin mo, di naman dati ganito
Kay bilis kasi ng buhay, pati tayo natangay

O kay tagal din kita minahal

Tinatawag kita sinusuyo kita
Di mo man marinig, di mo man madama

O kay tagal din kitang mamahalin


--------------------------------
Haaay… sad song no? Sad yet sweet…
Minsan kasi dapat di minamadali ang mga bagay, kaya lang kelan mo ba talaga masasabi na “panahon” na “iyon”?
Paano kung napasobra ung panahon na iyon at sa kahihintay at sa katagalan e mawala na lang bigla?
Paano naman kung sadyang minadali ang mga bagay sa takot na mawala ang sandali ng tamis?
Paano kung ang inyong “timing” e hindi eksakto?
Ang dami kong tanong… haaay…

I got a text message kanina, it goes sumthin like this:

Admiration when lost can find a new one, feelings when lost may never come back, trust when lost s hard to regain, BUT true love when lost is never true at all

Kelan ba ako magmamahal na walang masasaktan?

---------------------------------------------

Sa mga taong makakaintindi:

Marami na akong minahal (take note: minahal, di ko sila mahal, malabong malabo na sila’y mamahalin pa).
Normal po sa aking abnormal na paguugali na ikuwento sila ng wlang malisya sa taong mahal ko ngayon. Kasi ang aking nakaraan ay kaya ko nang harapin ngayon, kaya ko na silang banggitin ng walang pagaalinlangan at kabang mararamdaman pa ang lungkot na nararamdaman nung kami’y “kami” pa.
Isa po itong pagpapahiwatig na ako’y di na humahawak pa sa nakaraang di kagandahan ang kinalabasan. Ito po ay pagpapahiwatig na ako’y handa nang humarap sa panibagong pakikipaglaban kung ako man ay bibigyan ng tsansa na lumaban muli.
Nais ko sanang humingi ng tawad sa taong aking nasaktan dahil ako ay insensitibo minsan. Pasensya na sadyang istupido si kokee minsan. Siguro’y masaya lang siya. Sa sobrang saya e kung anu ano na ang pinagsasabi niya.
Natanong mo ba kung bakit siya masaya?
Masaya siya kasi kasama ka niya…
Masaya siya sa iyo…
Di mo kailangang patunayan o ipakita na mas magaling ka o mas may hitsura ka at kung anu ano pang “mas” para lang piliin ka niya…
Dahil para sa kaniya, isa ka sa mga perpektong tao…
Dahil para sa kaniya, simple lang ang kaligayahan, simple lang ang katuparan ng kaniyang mga pangarap, simple lang ang buhay…
At ikaw iyon…

Salamat
Ngayon siguro naman titigil na ako sa pagiyak

Haay, the freaking first day of school.
My original sked is 8-11, 1-4.
But the professor announced that there will be a faculty meeting, followed by a mass at 8 AM.
Classes were supposed to resume at 10 AM.
Since I will be coming from a far away land, I decided to make sabay with my dad to avoid traffic. But then again, I would be at school by 7 AM.
Hmmm, I was weighing the circumstances… go early and wait at school; or go late and… well, be late (heheh)…
I got to UST exactly 6:50 AM.
Guess who I saw upon entering the gates of hell…
My freakin EX…
Hahaha, talk about hell.
It was not much of a conversation, no eye contact (he has sore eyes, btw), no physical contact… (Baka masunog siya pag nihawakan ko cya, Burn baby Burn Lolz)…
After that horrible encounter, I saw my classmate Madel (thank GOD!), I had an excuse to “escape”.
Then another shocking revelation:
“Sabi ni Ma’am 1 pa daw ang resume”
HHUUUWWWAAATTT!!!
Damn it, 1 pa ang resume?!
Sino ba naman ang di iinit ang ulo nun di ba?!
O well, we decided to go to the nearest net shop, Netopia dapitan…
It was 7:45, Netopia opens at 8:00.
We were the one’s who practically opened Netopia.
Hours passed, I was really raving coz’ my kewl classmate Relyn was teaching me how to improve my journ. (so all the compliments, I owe to her).
The sun was high and it freakin burns my skin!!! (hehehe, arte!)
11:00, we ate at BK dapitan.
12:30 went to a net shop again with my bes Bunagees…

1:10, We got up to go to our respective classrooms. Our’s was at the fourth floor of the main bldg. Hematology lab.

Our professor gave us an assignment. I was practically excited with this class.

Then announcement came: OUR PROFESSOR DIDN’T FEEL LIKE TEACHING!

Hmpf!!!

Bad day… really bad day….

ONE WORD FOR THOSE WHO GOES TO CLASS DURING THE FIRST DAY OF SCHOOL:
LOSER!
heheheh

For those who want to befriend me, hear this first:

I am crappy...
I am moody...
For those who kept on bugging me what my fone unit is: Its N3310 ang celfone ng masa circa 1999-2001 take note backlight ko is blue and green...
They think I'm classy and opinionated, I think I'm jologs, a freak and weird most of the time...
I hate my hair and my hands (its been a month that they are shedding skin, and gaspang)...
I hate these two leslbial lovebirds beside me making out in an internet shop... (no offense to them, just dont like the idea doing it in public)
Im beginning to hate my sister, she's becoming the perfect definition of a bitch...
I don't jive well with my dad, i dont like his attitude...
I think my mom's encountering her pre-menopausal stage...
I hate pretentious people...
I hate perfect people, they make me sick...
I am a whiner...
I am quiet at times...
Humanda ka pag pinagtripan kita...
I am patient, Be very afraid if I get pissed by you, I may be silent but I can do a lot of destructive things...
If a person treats me well, then I treat them well...
If he/she doesn't then I don't care...
I know when and how to apologize...
I think and worry a lot (especially those who are close to me)...
My hair is frizzy, and right now, I kinda look like an afro man...
Those who see me in pix and say that im goodloooking, have a second look baka may muta lang kayo...
I am negative when it comes to myself, But never to other persons...
They say Im smart, I say it depends on my mood...
I dont eat a lot of veggies, I love sweets...
I think Im gonna die young, probably with diabetes or heart failure...
I love my friends dearly, maybe more than my family...
Im not rich, though I wish I am...
I am normally insecure, so if u wanna befriend me, find a way to remove that insecurity...
I am feeling empty right now, and I think I'm gonna throw up after typing this useless entry...
I wanna type more, but my mind is too busy right now thinking about nothing...
I am me...
If you like me after hearing my side, thank you...
If you dont like me, then back off, I dont wanna waste my time on you...

Thank You
Have a good day...

I was dead tired last night. I don’t know why.
I slept well naman…
I was almost late for my first subject. Good thing it was our first meeting so she wasn’t that strict with the schedule.
The schedule was followed. My professors came late as usual.
My last subject, Clinical Chemistry lab, my professor dismissed us early…
But I am still dead tired.
I miss a certain sum1.
Kaya lang mukhang di ako namimiss…
Sayang…
O well, when I got home, I was supposed to sleep.
But we rented a pirated VCD (imagine that, hehehe, renting a PIRATED CD?), it’s a horror flick, Identity.
My classmate Rony, mentioned that it was a good movie…
So I sacrificed my sleep to watch this, and maybe give me a good headstart for the ending day.
Actually, the movie was good… There were a lot of twists, not just your regular “masked killer, hunt them down one by one, screamish” movie. It had a "psychological plot". Keeps your brain working…
O well, my lil bro eggy called up.
Got a prob with his boi… wawa naman cya…
Wishin u luck dude. Kaya mo yan…

Peace out. Ü


I think Im addicted to this journal thingy…
I will have my class in exactly 30 minutes…

i had my hair chopped off yesterday cuz my friends were ranting about my hair. Nasanay kasi sila na semikal ako, e nung 1st day malago n ung buhok ko. heheheh, i really hate my hair. lolz.
so my mom and i got to a salon, got my hair cut...
here's the horrible result:

I look like a general from the japanese occupation...
hehehe...
I still am hating my hair.
Now im considering going to the barber shop later and just go semikal again...
heheheh

my class is 1-7.
its 1:30, and im at netopia writing this shitty entry.
AARRGGHHH!!! Im absent sa Clinical Microscopy. too bad, its one of my fave subjects pa naman.
I just feel weird (again) today.
Its raining cats and dogs outside, and I haven't got any rain gear.
I was litterally, soaking wet kanina...
Its traffic coz the roads of España is being renovated yet again.
Combined with the heavy downpour, expect those who are lazy to leave the house (like me) late. err for my case, absent...
Ill be going to my next class na lang mamayang 2:00.

P.S.
To the one I'm missing...

Im missing you still...

Wish you were here with me right now and my day would be complete. :sigh:

My back aches yet again.
It’s a nice Saturday once again, and I… have Saturday classes for 2 hrs.
BWAKANANG… mas mahaba pa ang biyabiyahiin ko sa ipapasok ko e!!!

YESSSS finally I AM BACK FROM WHENCE I CAME…
Hehehehe… damn I miss posting here at tabulas.
At ang pagbati ko muli ay isang naghuhumintig na P*tang *na…
Haay… as usual badtrip na naman ako.
Nkita ko ex ko sa KFC. Siyet… ang landi ng hitsura niya ngaun hehehe… nakaktakot 2loy cya…
Cno ba naman ang di mababadtrip na nakuhaan ka ng dugo (btw, med tech po ako. Kanina nag venipuncture kami, isa sa mga cardinal na Gawain ng isang med tech. Vein puncture)
Ngakuhaan po kami ng dugo, partner partner. Ung iba naiyak. Ung isa kong klasmate nakakatuwa tinawag ako kasi ung boypren niya mali ang tusok. Ako naman mega assist. Hehehe… di ko cya tayp. Naaliw lang ako sa klasmeyt ko. HI MAE! Yan libre bati pa. Ung isa ko naming klasmeyt nakakatawa din, kasi tama na nga ang pasok ng heringilya (syringe, injection) kaso kinabahan ata, tinanggal ulit na di tinatanggal ung tourniquet. Di din niya nalagyan ng bulak ung turok, kaya ayun, malamang nagkalat ang dugo ng partner niya. Nakakawa naman, umiyak cya. Hehehe… ako tawa pa rin… hahaha hematoma (internal bleeding) ang abot ng kawawa niyang partner…
Tapos nung turn ko na, ayos ang pag extract ko. Tamang tama. Palibhasa malaki ang ugat ng kukuhaan ko. Nagngangalit ika nga ni Ma’am Sadang. Kaya ayun easy access ang dugo niya.
Tapos turn naman niyang kuhaan ako. Actually magaling naman cya HI DARYL! (libre bati ulit, parang celebrity… hehehe) kaso nung tatanggalin na niya ung heringilya matapos niya kong kuhaan ng sangkatutak na dugo, sumabay ito sa pagtanggal ng tourniquet. Buti na lang kamo natanggal niya ang tourniquet. Nag mala fountain ang dugo ko sa kamay niya. Haay… kawawa naman siya. Sorry ng srry s kin. Pero pramis magaling naman cya… mas magaling lang nga ako… hahaha joke… (yabang! Pagbigyan niyo na ko!)
Ayun… eto na ang sad part.
Nag class pa kami after. Grabe halos kalahati ng klase inaantok sa pagod o sa trauma ng dugo. Pero laking pasalamat naman naming alang nag-faint. Kasi sa kabilang section 3 nag faint. 2 babae, 1 lalake.
Heniweiz Alas singko ang dismissal ko.
Aba’y bwakanang ina 6:30 na la pa rin akong masakyan… Ang sakit na ng legs ko!!!! Nahihilo na ko medyo dahil nga inaantok ako.
Nakita ko ung klasmeyt ng klasmeyt ko nung high skul. Me kasama cya, ang pretty nung gurl… hehehe la lang. nasabi ko lang…
Kaya lang feeling ko talaga e ilang minuto na lang mag cocollapse na ko. Kaya kumain muna ako sa mini stop.
Tapos ayun, sa wakes 6:50 nakasakay na ko.
Isip ko pwede na cguro ako mag faint d2 sa FX. Di naman halata, para lang akong natutulog… heheheh…
Tapos nung nakarating na ko sa Cubao, bibili dapat ako ng internet card. Kaso kulang ang pera ko. P99.75 lang. E P100.00 un di b?
E di sabi ko hihingi na lang ako kay mama na naghihintay sa kin sa SM.
Pagdating ko dun, abat ayaw na kong papasukin ng guard. Closing na daw kasi…
E di pikon na naman ako. Tapos natawag pa c mama, pinapapunta na ko ng kotse. E kakadaan ko lang dun kanina e. Medyo malayo, babalik ulit ako…
Di ba naman nahihilo na nga ung tao e pababalikin na naman… Nu ba naman yan. Para ngang ang sarap gumawa ng eksena sa harap ng SM e… hehehe e kung tinopak ako, mag pepeyk ako na magfaint dun e… hehehe
O e di ayun balik ako sa pinanggalingan ko.
Napagdesisyonan kong maghanap ng 25 cents, kasi gus2 ko na talagang bumili ng net card. Abay swerte, nakahanap ako ng P10.00 sa bag ko.
E di happy akong pumunta sa bilihan…
Pagkadating dun, sarado na…
SIYET!!! Nagpakapagod lang ako…
Huhuhuh…
Nung nasa kotse na kami, nang aasar pa ang kapatid ko. Kesyo kinuhaan din daw siya at nahihilo cya.
PUCHA… paulit ulit nakakarindi…
E gago ka pala e, subukan mong magpakuha ng dugo at mag intay ng fx ng halos dalawang oras tingnan ko lang kung di ka lumupaypay. Pag ako talaga di nakatiis masasapak ko na ang kapiatid ko pramis…
O well…
Nakakapagod talaga…
Pahinga lang ako sandali ha?!
Honga pala, baka isipin niyo warfreak ako…
Hehehe, di naman po. Mainit lang cguro ulo ko… hahaha…
Sa kapit bahay nga pala e nakabili na ko ng net card.
Sa wakes buhay na naman ako… hehehe…

Ang lagaslas ng apoy ng lamparang de-sindi ay sadyang nagbibigay liwanag sa madilim na gabi, ang nagsisilbing gabay sa daan ng isang mumunting gamugamo na lumilipad sa dakong di niya mawari kung saan patutungo. Ang gaserang ito ang siyang nagbibigay init sa malalamig na gabi, mga gabing minsan ay pumapalaot ang pighati, kalungkutan at kawalang pag-asa. Ang apoy ang siyang buhay ng gamugamo.

Ang lagaslas ng apoy ng lamparang de-sindi ay siyang umaakit at umaamo sa lagalag na gamugamo. Ang atraksiyon na ito’y nakakahumaling, isang droga na sumusoksok sa mga ugat, ngunit katulad din ng isang droga, nakakamatay ang pansamantalang kaligayahan na dulot nito. Minsan na siyang kamuntik kitlan ng buhay ng apoy na ito. Marahil ay sa sobrang paghanga dito, dahil katulad nga ng sabi ko, ito ang buhay niya. Nakakatawang isipin, ito din ang siya niyang kamatayan.

Ang lagaslas ng apoy ng lamparang de-sindi ang siyang magbibigay buhay, ngunit siya ding kikitil dito. Ang sandaling ginhawa ay nakamamatay, ang lahat ng kaginhawaan, init, paggabay ay may katumbas na kabayaran. Di lahat ng kumikinang at maganda sa paningin ay mabuti, karamihan sa kanila ay nakakapanlinlang, upang lalo pang lumagaslas ang apoy nila.

Babangon muli ang mumunting gamugamo.

Ngunit para saan? Para mabiktima na naman ng nakakasilaw at nagbibigay init na liwanag?

Kung ganoon na din lamang, mas gugustuhin ko pang mabuhay sa dilim.

haaay

PARA SA PROPESOR KO SA TEOLOHIYA...

OO nga't basura ako. pero di ako IPOKRITO...
hehehehe

haay...
gus2 ko din sumama sa himig. kaya lang masyado akong mahiyain. hehehe parang tatawa lang ako ng tatawa pag nasa stage ako... hehehe

nakupo, nung wed pala nag pricking kami. Blood typing kasi, well alam ko naman blood type ko kaya lang experiment kasi kaya walang ligtas...
e alanganamang i prick ko sarili ko. ang hirap ata nun, malalaman mo kung kelan tatama ung needle sau. hehehe. kaya yun nag pa prick ako sa kung sino ang nakita ko.
YEOOWW!!! Nag hematoma po ang prinick sa kin. Ayan at nangingitim ang daliri ko, hehehe hangsakit...
Pero owkei lang yun... hehehe.
buhay pa rin naman ako.

wala lang share ko lang...

damn it...

have u ever felt so queasy and uneasy inside?

ung hindi mo talaga maexplain...

basta...

contradictions of ur ideals, frustrations, fears, hopes, dreams, love, lust, happiness, sadness, etc. all mixed up in ur mind...

I wanna scream again...

catch me...

i think Im falling in love again (FOR REAL)...

yeheeeyyyy
walang pasok hehehe. makakapagpahinga po ako...
o well, pupunta din naman ako sa mall later e.
sakit ng legs ko, nirarayuma na naman ata ako.

haayyy... last monday ang depressing ng atmosphere. I got a whopping ZERO on my practical test. 0/10. PAKSIYET, 1st tym ko nag ka zero sa practical test ever! huhuhuhuhu =( Ok lang if i got zero dahil na late ako or whatever reason na ikakadahilan na di ako makakakuha ng test. Kaso i stood there and took the practical test e. I stod there and got a 0 score, kaya nakakadepress...

Whats happening to me ba? damn, kung kelan last year ko na may subj dun pa ako kinalawang...

Ala pang lovelife...

haayy, nakakamiss ung may iiyakan ka dahil bagsak ka sa kung anong subj... hehehe, iyakin talaga ako....

i just want sum1 hu is there beside me to comfort me during times like this...

ok KA na sana e... SUPER BUSY KA LANG...

sana nga mabasa niya to...

Yesterday I had a chance to watch Ju:On The Grudge…
Ksi naman ung mga classm8s ko were all raving about the movie. Lahat cla ayaw maligo kinabukasan… ewan ko ba kung bakit hehehe…
Hahaha, grabe it was sooo unplanned. I had to call up my mom pa to tell her Im gonna be late. Last full show kasi, 9:20-11:00 PM.
And I had to commute after.

O well, astig kasi kasama naming ung pinaka NR naming na classm8. Napilitan cya coz he played toss coin (he’s like that, believes in chances), e nagtakatong lumabas ung side (heads) na sasama cya, kaya ayun, he kept his word naman. (HI ANGEL!- eto cya)

Concert nga pala kahapon sa UST, Polyphonic Jam. Hehehehe, nalugi sa section naming. Ang daming bumili ng tixcket, pero nag back out. Ewan ko kung bakit, cguro napagod din dahil nag venipuncture na naman kami earlier that day. O well, dami nga namimigay na lang ng tickets. Heheheh, kung nagkataong nag concert ako, 2 tickets ang lbre ko. Un lang nga ala naman ako ka date…

O well, back to the movie…

Ang kewl lang nung scene na may bed sheet. Grabe pramis next tym I go to bed, Ill not use my sheets na… hehehe
FREAKY!!
Saka ung sa table… ung nakatago c Toshio sa ilalim… kakagulat hehehe…

Ung sa Shower scene naman… Ok lang… di gano nakakagulat, cguro dahil lahat cla e pinaguusapan na un…

All in all, okay lang cya. Pero I wasn’t that scared… Probably because I expected too much. Pano ba nman kasi e lahat cla e pinaguusapan na un…
Plus the peeps sa movie house, ang OA, grabe sigawan ng sigawan… nakakarindi hehehe…

Grabe, I got home 12:30 na…

Nakakapagod. Plus the fact na walang naghahanap sau…

Haayy… yan na naman ako…

I confronted him nga kagabi… Ksi I was fed up na.
Di nagpaparamdam.
I know he’s busy, pero ni ha ni ho wala! I mean kahit mis col wala! Arrggghhh!!!!
Asar talaga.

I asked him pa nga if he’s behaving e.

Tpos he replied na, sa wakas… “I can’t believe ure doubting me…”
HUH???
I told him na namimiss ko na kasi cya… And I even asked him kung ano ba talaga kami? (since we’re not “formal”)

He never did anwer…

This morning I had a msg from him…

“Be (bebe)… im sorry na… wag ka na magalit…”

Sweet…
Pero u know what, din a naman cya nagparamdam the whole day… ang labo…

Even a minute for me. Wala…
May 23 hrs and 59 mins pa namn cya e…

Just a minute… am I not worthy to receive such a minute time from him???

Sad…

haay salamat nakapag post din ako ng mejo lighter entry d2...
o well, nag TEXT na cya!!! yahoooo!!!!!
hehehe, wawa naman bebe ko, he's sick pala. pano may activity ata sa school kahapon, natuyuan daw ng pawis sa likod.
now he has fever and cough...
haay, sana im thare to take care of him...
oh well, baka pumunta ako tom sa pad niya sa katips, dadalhan ko ng fruits.
kanina nga nagtatanong ng gamot, hehehe, cyemps feeling doctor daw ba ako lolz
yipeeee